X
تبلیغات
رایتل

روزنوشت های سیاسی، اجتماعی، ادبی
 

روزها در گذرند و من هنوز ایستاده ام. میترسم که این شمارش معکوس زندگی به سرانجامش برسدو  من همانجایی باشم که بودم. 

راستی زندگی چیست؟ این سوال از به وجود امدن بشر بوده و تا پایان این دنیا هم خواهد ماند. 

زندگی را ارزوهای بیهوده ی دیروز ما رقم میزند. غیر از اینه؟ 

به گذشته یه نگاهی بنداز ، پر است از آرزوهایی که یه وقتی شوق رسیدن بهشون رو داشتیم و امروز یا کنج دلمون یا کنج اتاقمون پرتشون کردیم. قطعا این سرنوشت ارزوهای امروزمون هم هست. 

از قدیم گفتن انسان به امید زندست یا به همون ارزو زندست. آخه که چی بشه؟ 

به قول حسین پناهی : این بود زندگی؟ 

نمیدونم ، اما شاید بهتر باشه این چیزارو نادیده بگیریم تا یه وقت به پوچی نرسیم .  

بلاخره این عمر هم تا چشم به هم بزنیم تمومه. 

پس واسه رسیدن به آرزوهایی که به انداره یه پر کاه ارزش نداره دل کسی رو نلرزونیم. 

یا حق 

[ پنج‌شنبه 8 مهر‌ماه سال 1389 ] [ 11:43 ق.ظ ] [ ارغنون ]
.: Weblog Themes By themzha :.

آمار سایت
تعداد بازدید ها: 25410